Ο κύκλος ζωής του κρασιού
Συχνά, η ζωή του κρασιού παρομοιάζεται με εκείνη κάποιας ζωντανής ύπαρξης και χωρίζεται στα παρακάτω στάδια: τη “γέννηση”, τη “νιότη”, την “ώριμη ηλικία”, τα “γηρατειά” και τη “φθίνουσα ηλικία”.
Η “γέννηση” είναι η αρχική περίοδος κατά την οποία δημιουργείται το κρασί. Αυτή η περίοδος συμπίπτει με τη γλευκοποίηση, την έκθλιψη-σπάσιμο των ραγών των σταφυλιών, και τη διαδικασία της αλκοολικής ζύμωσης (βρασμός), που θα μετατρέψει τα σάκχαρα του σταφυλιού σε αλκοόλη και θα μας δώσει το κρασί.
Η “νιότη” έρχεται με την ολοκλήρωση της αλκοολικής ζύμωσης και συνδυάζεται με την μεταζυμωτική περίοδο, όπου ο οίνος είναι ακόμη ακατέργαστος και ασχημάτιστος. Η “νιότη” περιλαμβάνει επίσης και όλα τα στάδια των επεξεργασιών που υπόκειται ο νέος οίνος προκειμένου να δοθεί στην κατανάλωση.
Στην “ώριμη ηλικία” ο οίνος ξεδιπλώνει το χαρακτήρα του, αναπτύσσοντας τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά. Η συγκεκριμένη περίοδος συμπίπτει με την παραμονή του στη δεξαμενή ή το βαρέλι, όπου έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο και παρεμβαίνει στην εξέλιξη του.
Τα “γηρατειά” του οίνου αντιστοιχούν στην περίοδο που περνά μέσα στη φιάλη και η εξέλιξή του οφείλεται σε φαινόμενα που εκδηλώνονται σε αναγωγικό περιβάλλον.
Η “φθίνουσα περίοδος” σχετίζεται με το ‘αδυνάτισμα’ του οίνου από πλευράς χρώματος, σώματος, διαύγειας που οδηγούν στην αποσύνθεση και τελικά στο ‘θάνατο’ του.
